Tijdens het sollicitatiegesprek draaide ze een sjekkie, Christien, de eerste vrouw op school. 1972. Ze werd prompt aangenomen, want ze wekte bij de mannen dat gevoel op van bouwvakkers onder mekaar. Niet lullen, maar lassen. Een man die zich wat al te galant naar een vrouwelijk collega gedroeg, werd door de andere kerels besmuikt bespot. Want zo zijn mannen.En vrouwen. Want nu bijna veertig jaar later de mannen in het onderwijs in de minderheid raken, zou je denken, dat meer vrouwen een kleurrijkere wereld op zouden leveren. Maar vrouwen die niet de grijsheid zoeken van het werken, leven gevaarlijk. Als ze zich zelfbewust en vooral opgewekt profileren, worden ze genadeloos door hun seksegenoten neergesabeld. Zelfs al te rode schoenen brengen je dan aan het wankelen.
Ik geloof niet in de strijd der seksen. Ik geloof in jaloezie en onzekerheid.
